Marinebouw.nl

Nieuws over de Nederlandse Gouden Driehoek

Maand: oktober 2018 (pagina 1 van 3)

Thales biedt nieuwe NS50-radar aan voor nieuwe mijnenbestrijdingsvaartuigen

Met de presentatie van de nieuwe NS50 radar heeft Thales de portefeuille van moderne radars compleet. De onthulling van de nieuwe sensor had eerder deze week in bij Euronaval in Parijs plaats, op de grootste marinebeurs van Europa. Deze radar biedt Thales aan voor de nieuwe mijnenbestrijdingsvaartuigen.

Familie

De NS50 is de kleinste telg in de familie van AESA-radars uit Hengelo. De grootste, de SMART-L MM/N, is klaar om op de LCF’en te worden gezet zodat de fregatten ballistische raketten kunnen detecteren tot op 2.000 km afstand. Een kleinere radar is de NS200 en de derde radar is de NS100. Deze radar is onlangs op Zr.Ms. Rotterdam geplaatst.

De NS50 is nog een slag kleiner: de radome waar de radar in staat is maximaal 2,5 meter. Maar de NS50 is weldegelijk een AESA-radar en dat is uniek.

Net als de grotere NS100 is het een dual-axis multibeamradar met AESA (active electronically scanned array) technologie. Met andere woorden, de radar is een multibeamradar: de radar zendt meerdere radarbundels boven elkaar uit. “de radar dekt de ruimte af met meerdere radarbundels tegelijk” Op deze manier kan het sneller informatie over het doel verkrijgen dan traditionele single-beam radars die met één straal het hele luchtruim moeten scannen.

Verder kan de radar niet alleen vanaf de antenne recht naar voren kijken, maar deze kan ook elektronisch naar links en rechts bewegen. Dus ondanks dat de radar draait kan een radarbundel net iets langer op een contact gericht worden, zodat het meer informatie vergaart over bijvoorbeeld een contact dat een verhoogde dreiging oplevert. AESA technologie stelt radars in staat om een groot aantal bundels uit te zenden, die elektronisch worden gestuurd (we zenden met 1 bundel en ontvangen met meerdere bundels. De zendbundel omvat de enveloppe van de ontvangstbundel). “AESA technologie stelt radars in staat om een zoekgebied met een groot aantal bundels in een keer af te dekken” Deze radars zijn opgebouwd uit vele zend- en ontvangstelementen en kunnen in een groot aantal verschillende frequenties uitzenden. Hierdoor zijn de radaruitzendingen door vijandelijke eenheden veel moeilijker te ontdekken en terug te leiden tot de bron.

Lees verder op Marineschepen.nl

Euronaval 2018: Naval Group looks to the future with radical SMX 31 future submarine concept

With its latest SMX 31 submarine concept design, unveiled at the Euronaval 2018 exhibition in Paris, Naval Group is offering a glimpse at what a submarine required to operate in waterspace controlled by hostile forces may look like in the future.

The shape and hull coating of the 3,400-tonne displacement concept boat are designed with reducing target echo strength in mind, and includes a removal of the sail.

The SMX 31 retains mast-hoisted sensors; however, it would usually remain at depth and deploy a buoy to the surface from depths up to 100 m. Maximum diving depth is greater than 250 m. The propulsion concept marks a further departure from current submarines. The SMX 31 is equipped with a high-capacity battery, providing power to two electric rim drive propulsors mounted on both sides of the hull near the stern, offering a maximum speed of around 20 kt.

The propulsion arrangement maximises internal space, and provides space in the stern for weapon launch tubes and lock out tube for unmanned (and autonomous) underwater vehicles (UUV/AUVs).

Lees verder op Janes.com

Euronaval 2018: Saab and Damen join forces for Dutch Walrus-class submarine replacement

Saab and Dutch shipbuilder Damen Shipyards Group have joined forces to develop an expeditionary submarine for the Netherland´s Walrus Replacement Programme (WRES), the two companies stated at Euronaval 2018 exhibition in Paris, France.

The partnership was highlighted today in Paris during a joint press conference at the Euronaval international naval exhibition on the proposed Expeditionary Submarine.

“Replacing the Walrus-class submarines requires a unique approach. Swedish modular submarine design and production techniques coupled with the Dutch shipbuilding tradition bring together the capabilities needed to deliver an assured operational capability”, said Gunnar Wieslander, Senior Vice President, head of business area Saab Kockums.

“The result of the collaboration will be a customer-adapted submarine for expeditionary missions. This will ensure that the Royal Netherlands Navy continues to play an important role in European waters as well as globally”, said Hein van Ameijden, managing director of Damen Schelde Naval Shipbuildning.

The Expeditionary Submarine builds on the capabilities of the Swedish A26 and puts into practice the experience of the Swedish designed Collins-class submarine in-service with the Australian Navy.

In addition, the Walrus replacement will also benefit from the operational lessons reflected in the Swedish Navy’s Gotland Mid Life Upgrade. As a result the Expeditionary Submarine will be equipped with state of the art technology whilst benefiting from de-risking on three submarine classes. Saab and Damen are thereby creating one of the most modern Air Independent Propulsion (AIP) submarines in the world, which if selected, will be done in consultation with the customer using a ‘design to cost’ approach.

Lees verder op Navyrecognition.com

Saab sub upgrade a blueprint for extending Collins life

The Swedish submarine HSwMS Gotland started sea trials at the Saab shipyard in Karlskrona, following a comprehensive mid-life upgrade (MLU) to ensure operational capability beyond 2025.

HSwMS Gotland is the first of two submarines being upgraded with the mid-life modifications, which consist of upgrades of onboard systems and technology, sustaining the submarine’s operational capability to meet future naval challenges.

Gunnar Wieslander, senior vice president, head of business area Kockums at Saab, said, “The sea trials mark an important phase in the MLU project. This is the first time the crew will be able to operate the new systems in the true environment. After extensive training in the land based training facility, they will now be able to see the true potential of their submarine.”

The process includes upgrades for many important systems, such as upgrading the Stirling air-independent propulsion (AIP) for longer duration underwater and the combat system. This also saw significant structural modifications with an expansion of the existing hull structure by two metres, adding enhanced cooling systems to increase the operating area profile, from both arctic to the tropics.

AIP systems allow conventional submarines to recharge their batteries without surfacing for air. This enables the submarine to remain underwater for extended periods of time, limiting their surface exposure and vulnerability to detection.

There are three main variants of AIP found in diesel-electric submarines, these include:

Closed cycle steam turbines: Used largely on French-build submarines, close cycle steam turbines mimic the energy production process found on nuclear submarines (where a nuclear reactor provides heat that turns water into steam) by mixing oxygen and ethanol. This system, dubbed MESMA by the French is complex, generates vast quantities of power, but suffers from efficiency issues compared with other alternatives.

Stirling cycle: Uses diesel to heat a fluid permanently contained in the engine, which in turn drives a piston and generates electricity. The exhaust is then released into the seawater. The Stirling system is slightly more efficient, and somewhat less complicated than its French counterpart, and is used on Japanese, Swedish and Chinese submarines.

Fuel cell: Is currently considered state-of-the art in AIP technology. A fuel cell uses hydrogen and oxygen to generate electricity, with minimal moving parts. Fuel cell AIP systems generate large amounts of energy with minimal waste production and acoustic performance. German-built submarines are world leaders in this space, with the French, Russians and Indians moving toward introducing the capability.

Lees verder op defenceconnect.com.au

Swedish Navy’s upgraded HSwMS Gotland submarine begins sea trials

The Swedish Navy’s Gotland-class submarine HSwMS Gotland has started sea trials at Saab shipyard in Karlskrona.

The sea trials have begun following completion of the vessel’s comprehensive mid-life upgrade (MLU) that would ensure the operational service of the submarine beyond 2025. Saab Kockums Business Area head senior vice-president Gunnar Wieslander said: “The sea trials mark an important phase in the MLU project.

“This is the first time the crew will be able to operate the new systems in the true environment. After extensive training in the land-based training facility, they will now be able to see the true potential of their submarine.”

HSwMS Gotland is the first of two Swedish Navy submarines being overhauled and retrofitted under the MLU.
This will enable the vessels to maintain an operational capability to meet future naval challenges. The modification involves modernisation of on-board systems and technology, as well as a number of critical systems such as the Stirling Air Independent Propulsion (AIP) for longer duration underwater and the combat system.

In addition, the traditional optical periscope has been replaced with a new optronic mast for enhanced surveillance.

The submarine MLU contributes to the test and qualification of some of the new solutions created to be implemented in future A26 vessels.

Lees verder op Naval-technology.com

Damen Shipyards en Saab Kockums bekrachtigen samenwerking

Tijdens de Euronaval beurs in Parijs hebben Damen Shipyards Group en Saab een intensieve samenwerking aangekondigd. Een eerste gezamenlijk project is de ontwikkeling van een nieuwe expeditionaire onderzeeboot ter vervanging van de bestaande Walrus-klasse.

“Het vervangen van de onderzeeërs van de Walrus-klasse vraagt om een bijzondere aanpak”, zegt Gunnar Wieslander, vice president Saab Kockums. “Om aan de hoogste operationele eisen te voldoen is een combinatie nodig van Zweedse modulaire ontwerp- en productietechnieken en de Nederlandse ervaringen in de scheepsbouw.”

“De samenwerking moet uitmonden in een expeditionaire onderzeeboot die volledig is aangepast aan de eisen van de klant. Met deze boten kan de Nederlandse Marine zowel in Europese wateren als wereldwijd een belangrijke rol blijven spelen”, aldus Hein van Ameijden, managing partner Damen Schelde Naval Shipbuilding.

Het ontwerp van de nieuwe expeditionaire onderzeeboot is een doorontwikkeling van de capaciteiten van de Zweedse A26-onderzeeërs. Daarnaast bouwt het voort op de ervaringen met de in Zweden ontworpen Australische onderzeeboten van de Collins-klasse.

Ook de lessen van het Gotland Mid Life Upgrade-programma van de Zweedse marine komen van pas bij de vernieuwing van de Walrus-klasse. Doel van Damen en Saab Kockums is een van de meest moderne luchtonafhankelijk aangedreven onderzeeboten ter wereld te ontwikkelen.

Lees verder op Maritiemnederland.nl

Scheepsbouwer Damen gaat onderzeeër ontwikkelen

GORINCHEM (AFN/BLOOMBERG) – De Nederlandse scheepsbouwer Damen Shipyards gaat samen met het Zweedse defensiebedrijf Saab een nieuwe onderzeeër ontwikkelen als mogelijke vervanger voor de Walrus-klasse van de Nederlandse marine.

Daarvoor zijn al specificaties bekendgemaakt, maar de gunning van de opdracht laat nog enkele jaren op zich wachten.

De Telegraaf berichtte hier een paar maanden geleden al over.Saab en Damen willen de duikboten in delen in Zweden gaan maken. Die worden dan vervolgens in Vlissingen geassembleerd. Voor de nieuwe duikboten maken beide bedrijven gebruik van de inzichten die Saab opdeed bij het ontwerpen van de Collins-klasse onderzeeërs van de Australische marine. Ook de Zweedse A26 en de upgrade van de Zweedse Gotland dienen als voorbeelden.

Damen en Saab hebben naar eigen zeggen de medewerking van veel Nederlandse bedrijven veiliggesteld.

Lees verder op Telegraaf.nl

ThyssenKrupp Marine Systems boss talks ‘speed dating’ among European shipbuilders

COLOGNE, Germany — The elimination of Kiel-based ThyssenKrupp Marine Systems from the German MKS-180 combat ship competition sent shock waves through the industry in the spring, leaving Dutch shipbuilder Damen with a real chance to win the business. TKMS has since partnered with German Naval Yards to remain in the race, prompting calls by some coastal politicians and trade unions that domestic shipyards should get preferential treatment in big Bundeswehr programs.

Defense News’ European editor, Sebastian Sprenger, spoke with TKMS CEO Rolf Wirtz about what’s next for the company and European shipbuilding as a whole.

What is the state of the German naval shipbuilding industry?

On the one hand, from a market perspective, it is doing quite well. That is due to a great need to catch up after 20 years of lagging defense investments during the time of the so-called peace dividend. On the other hand, we are seeing worldwide political tensions. With the advent of the MKS-180 comes greater demand for combat power, not only in the littorals but also in more contested waters. For us, all that translates into a good market situation.

What is not good is that the MKS-180 program is being pursued (by the German Ministry of Defence) as a Europe-wide competition, despite the proclamation that underwater and surface shipbuilding are core technologies for Germany. No other European country does this.

Is this a matter of how governments interpret European acquisition policies?

The fact is, Germany is the only country that solicits bids Europe-wide. That puts us in competition with companies that are state-owned. It is hard to compete against companies where government representatives are the best sales agents. Therefore, the European and worldwide defense business does not happen on an even playing field.

Some have argued the marriage between Fincantieri and Naval Group is an outgrowth of consolidation efforts in the European naval market. Where does TKMS fit into that picture?

What you describe as a marriage is, in my view, currently not more than speed dating — contracts have been signed, but the implementation will take a few more years. Keep in mind that we also work very closely with Fincantieri. But yes, it is more a sign that we are at the cusp of a European consolidation wave.

Lees verder op Defensenews.com

Hebben onderzeeboten in de toekomst wel een diesel nodig?

Dieselelektrische onderzeeboten. Na 112 jaar Nederlandse onderzeeboten klinkt dat inmiddels wel vertrouwd. Voor wat betreft conventionele onderzeeboten hoort een diesel al die tijd net zo goed bij een onderzeeboot als batterijen. Maar niet iedereen denkt daar meer zo over. Naval architect Sven Los van Nevesbu presenteerde onlangs een nieuw concept: de elektrische onderzeeboot. Zonder diesels. De impact is enorm.

Al sinds de begintijd van de moderne onderzeeboten, zo’n 120 jaar geleden, varen conventionele onderzeeboten op batterijen die met behulp van brandstofgeneratoren op ieder moment aan boord opgeladen kunnen worden. Ondanks alle technologische ontwikkelingen is dat concept nauwelijks veranderd. Ja, dankzij de snuivermast kan een onderzeeboot ook onder water blijven tijdens het opladen en luchtonafhankelijke voortstuwing (AIP) heeft voor een nieuwe kleine revolutie gezorgd. Met AIP, naast dieselgeneratoren en batterijen, kunnen onderzeeboten nog langer onder water blijven.

Mogelijk heeft de volgende stap veel meer impact. Als de diesels uit de onderzeeboten worden gehaald en er veel meer batterijen in worden geplaatst, levert dat volgens Sven Los een simpeler ontwerp op, minder onderhoud, kleinere bemanning, minder kans op detectie en lagere kosten (in aanschaf en exploitatie).

Afhankelijk van de grootte van de onderzeeboot, staan aan boord van een klassieke dieselelektrische onderzeeboot zoals de Walrusklasse twee tot vier dieselgeneratoren plus aanverwante systemen zoals een snuivermast, ruimte voor brandstof, een afvoergassensysteem en veel pijpleidingen die het geheel met elkaar verbinden. Dit neemt ruimte in beslag en vergt onderhoud zowel op zee als op de wal. Bovendien zijn bepaalde delen, zoals kleppen, gevoelig. De dieselgeneratoren en de snuivermast zorgen bovendien voor een verhoogde kans op brand en lekkage. Er is dus veel technisch personeel op een onderzeeboot. Op de Zwaardvisklasse was dat bijvoorbeeld 50% van het totaal.

De diesels zijn in het ontwerp letterlijk en figuurlijk een zware last en dat is noodzakelijk. Maar waarschijnlijk niet in de toekomst.

Jaime Karremann van Marineschepen.nl sprak Sven Los op het kantoor van de IV-Groep, waar het maritieme ingenieursbureau Nevesbu sinds 2004 onder valt. Nevesbu werd in 1934 opgericht als de Nederlandse Vereniging Scheepsbouwbureaux en verzorgde o.a. samen met de marine de ontwerpen van diverse kruisers, destroyers, fregatten en onderzeeboten. Nevesbu was betrokken bij het ontwerp van alle naoorlogse Nederlandse onderzeeboten: de driecilinderonderzeeboten, de boten van de Zwaardvis- en Walrusklasse en bij de Hai Lungklasse onderzeeboten van Taiwan. Ook heeft Nevesbu bijgedragen aan diverse buitenlandse ontwerpen en aan het Instandhoudingsprogramma Walrusklasse. Als dochter van de RDM ontwierp het ook de export-onderzeeboot Moray.Op het bureau wordt echter ook voortdurend onderzoek gedaan naar mogelijkheden voor innovaties. Toen Sven Los in 2017 bij Nevesbu begon aan zijn afstuderen kreeg hij dan ook de opdracht om onderzoek te doen naar volledig elektrische onderzeeboten.

Los: “Er was een afstudeerder voor mij die een heel mooi model had gemaakt van een voortstuwingssysteem van een onderzeeboot. Hij vergeleek verschillende configuraties zoals dieselelektrisch met loodaccu’s en dieselelektrisch met lithium-ion batterijen. Daar kwamen zulke grote verbeteringen uit met de techniek die toen beschikbaar was dat men daarom bij Nevesbu is gaan denken aan 100% elektrisch varen.”

Lees verder op Marineschepen.nl

For Europe, it’s naval business as usual

Is there enough drive to reach a unified shipbuilding enterprise?

ROME, LONDON, PARIS AND COLOGNE, Germany — As European shipbuilders prepare to transform their nations’ rising military budgets into naval power, local priorities are acting as formidable forces against the integration of a fragmented market. Two years ago, Italian defense think tank CESI produced a document lamenting the fractured state of the European naval industry, warning that firms on the continent would be swept aside by foreign competition if they failed to team up and take on the world.

The paper provided the ideological underpinning for proposals by Italian shipyard Fincantieri to jointly build vessels with France’s Naval Group, a plan being considered by both governments. But today, one of the authors of the report, Francesco Tosato, says that despite European Union moves to integrate the defense industry, little has changed in the naval sector.
“We still have six or eight types of frigates, each with manufacturing runs of no more than 10 vessels, which is unsustainable,” he said. Supporters of integration say shipyards will be able to cut costs through synergies and avoid competing against each other in export markets.

“The Germans are building U-212NG submarines with the Norwegians, but they are not integrating,” he added. A second analyst agreed that integration is not happening, but offered a positive outlook. “With European governments not wanting to spend on naval vessels, it is all about exports, and buyers in Asia and the Middle East want to deal with one government, not with Europe,” said Peter Roberts, director of military sciences at the Royal United Services Institute in London.“They may want a German frigate with a French radar and MBDA missiles, but they still want one national point of contact,” he added. Roberts also argued that European multinational shipbuilders risked stifling competition. “That could lead to poorer designs and higher prices,” he said. In addition, one European industrial giant may be unable to offer different types of vessels to export customers with a variety of requirements.

German angst
In Germany, meanwhile, industry officials and lawmakers are bickering over whether surface shipbuilding is, or should be, a national priority so critical that contracts must go to German yards. (The Ministry of Defence has only designated submarine construction as such a key capability.) That debate permeates the competition for the MKS-180 program, a novel multi-use combat ship. The thought that Dutch contractor Damen, one of the bidders still in the race, could win the contract over the purely German team of German Naval Yards and ThyssenKrupp Marine Systems has some coastal politicians and trade unions up in arms.

There is a lot at stake for German shipbuilders.

Lees verder op Defensenews.com

Oudere berichten

© 2019 Marinebouw.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑